صداي سخن عشق


سَمِعْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يَقُولُ 
أَيُّهَا النَّاسُ اعْلَمُوا أَنَّ كَمَالَ الدِّينِ طَلَبُ الْعِلْمِ وَ الْعَمَلُ بِهِ أَلَا وَ إِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ أَوْجَبُ عَلَيْكُمْ مِنْ طَلَبِ الْمَالِ إِنَّ الْمَالَ مَقْسُومٌ مَضْمُونٌ لَكُمْ قَدْ قَسَمَهُ عَادِلٌ بَيْنَكُمْ وَ ضَمِنَهُ وَ سَيَفِي لَكُمْ وَ الْعِلْمُ مَخْزُونٌ عِنْدَ أَهْلِهِ وَ قَدْ أُمِرْتُمْ بِطَلَبِهِ مِنْ أَهْلِهِ فَاطْلُبُوهُ.
اى مردم بدانيد كمال دين طلب علم و عمل بدانست، بدانيد كه طلب علم بر شما از طلب مال لازم‏تر است، زيرا مال براى شما قسمت و تضمين شده. عادلى آن را بين شما قسمت كرده و تضمين نموده و بشما مي‌رساند ولى علم نزد أهلش نگهداشته شده و شما مأموريد كه آن را از اهلش طلب كنيد، پس آن را بخواهيد.
الكافي، ج‏1، ص 30
صفحه اصلی
صفحه اصلی
زمان انتقال علم امام قبلی به امام بعدی چاپ ايميل
06 تير 1398

بَابُ وَقْتِ مَا يَعْلَمُ الْإِمَامُ جَمِيعَ عِلْمِ الْإِمَامِ الَّذِي كَانَ قَبْلَهُ(ع)

292- الحديث الاول و هو الثامن عشر و سبعة مائة

عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي‌عَبْدِاللَّهِ(ع): مَتَى يَعْرِفُ الْأَخِيرُ مَا عِنْدَ الْأَوَّلِ؟ قَالَ: فِي آخِرِ دَقِيقَةٍ تَبْقَى مِنْ رُوحِهِ.

ترجمه: يكى از اصحاب گويد: به امام صادق عليه‌السلام عرض كردم: چه زمانى امام پسين به آن‌چه نزد امام پيشين است آگاه مى‌شود؟ فرمود: در آخرين دقيقه‌ای كه از روح او باقى مانده است.

اگر چه فراز مَتَى يَعْرِفُ الْأَخِيرُ مَا عِنْدَ الْأَوَّلِ؟ عام است و شامل علم و امامت و ملزومات آن هم می‌شود ولی با توجه به آن‌چه گفته شد، انتقال علم در آخرین لحظه حیات دنیوی از امام پیشین به امام بعدی تنها در امامت و ملزومات امامت قابل تصور است نه در مطلق علم.

293- الحديث الثانی و هو التاسع عشر و سبعة مائة

عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ وَ جَمَاعَةٍ مَعَهُ قَالُوا: سَمِعْنَا أَبَاعَبْدِاللَّهِ(ع) يَقُولُ: يَعْرِفُ الَّذِي بَعْدَ الْإِمَامِ عِلْمَ مَنْ كَانَ قَبْلَهُ فِي آخِرِ دَقِيقَةٍ تَبْقَى مِنْ رُوحِهِ.

ترجمه: امام صادق علیه‌السّلام مى‌فرمود: جانشین امام، به علم امام پیش از خود را در آخرین دقیقه‌اى كه از روح او باقى مانده آگاه مى‌شود.

شرح
ادامه مطلب...
 
باب روحی‌كه خدا ائمه را با آن استوار مى‌سازد (تسدید) چاپ ايميل
05 تير 1398

بَابُ الرُّوحِ الَّتِي يُسَدِّدُ اللَّهُ بِهَا الْأَئِمَّةَ(ع)

286- الحديث الاول و هو الثانی عشر و سبعة مائة

عَنْ أَبِي‌بَصِيرٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ(ع) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى: وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لا الْإِيمانُ. قَالَ: خَلْقٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، أَعْظَمُ مِنْ جَبْرَئِيلَ وَ مِيكَائِيلَ، كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ(ص) يُخْبِرُهُ وَ يُسَدِّدُهُ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدِهِ

ترجمه: ابوبصیر گوید: از امام صادق علیه‌السلام درباره این سخن خدای متعال «و هم‌چنین روحى از امر خود را به‌ سوی تو وحى كردیم که (پیش از آن) تو نمی‌دانستى كتاب و ایمان چیست؟ پرسیدم. فرمود: آن مخلوقی است از مخلوقات خداى عزوجل، بزرگ‌تر از جبرئیل و میكائیل، كه همراه پیامبر صلى‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلم بود، به او خبر می‌داد و تسدیدش مى‌كرد و همراه امامان پس از وى هم مى‌باشد.

شرح
ادامه مطلب...
 
باب ارواح ائمه علیهم‌السلام چاپ ايميل
04 تير 1398

بَابٌ فِيهِ ذِكْرُ الْأَرْوَاحِ الَّتِي فِي الْأَئِمَّةِ(ع)

283- الحديث الاول و هو التاسع و سبعة مائة

عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ قَالَ: قَالَ أَبوعَبْدِاللَّهِ(ع): يَا جَابِرُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى خَلَقَ الْخَلْقَ ثَلاثَةَ أَصْنَافٍ: وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ كُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ فَالسَّابِقُونَ، هُمْ رُسُلُ اللَّهِ(ع) وَ خَاصَّةُ اللَّهِ مِنْ‏ خَلْقِهِ، جَعَلَ فِيهِمْ خَمْسَةَ أَرْوَاحٍ: أَيَّدَهُمْ بِرُوحِ الْقُدُسِ، فَبِهِ عَرَفُوا الْأَشْيَاءَ؛ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحِ الْإِيمَانِ، فَبِهِ خَافُوا اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ؛ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحِ الْقُوَّةِ، فَبِهِ قَدَرُوا عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ؛ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحِ الشَّهْوَةِ، فَبِهِ اشْتَهَوْا طَاعَةَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَرِهُوا مَعْصِيَتَهُ؛ وَ جَعَلَ فِيهِمْ رُوحَ الْمَدْرَجِ الَّذِي بِهِ يَذْهَبُ النَّاسُ وَ يَجِيئُونَ؛ وَ جَعَلَ فِي الْمُؤْمِنِينَ وَ أَصْحَابِ الْمَيْمَنَةِ رُوحَ الْإِيمَانِ، فَبِهِ خَافُوا اللَّهَ؛ وَ جَعَلَ فِيهِمْ رُوحَ الْقُوَّةِ، فَبِهِ قَدَرُوا عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ؛ وَ جَعَلَ فِيهِمْ رُوحَ الشَّهْوَةِ، فَبِهِ اشْتَهَوْا طَاعَةَ اللَّهِ؛ وَ جَعَلَ فِيهِمْ رُوحَ الْمَدْرَجِ الَّذِي بِهِ يَذْهَبُ النَّاسُ وَ يَجِيئُونَ.

ترجمه: جابر جعفى گويد: امام صادق عليهالسلام فرمود: اى جابر! همانا خداى تبارك و تعالى مخلوقات را بر سه دسته آفريد است، چنان‌که فرمود: «و شما سه طايفه بودید، اصحاب ميمنه و تو چه دانى كه اصحاب ميمنه چه شأن عظيمى دارند و اصـحـاب مشئمه و تو چه دانى اصحاب مشئمه چه شقاوتى عظيم دارند و آن‌هایی كـه در دنـيـا به سوى خيرات و در آخرت به سوى مغفرت و رحمت از دیگران سبقت مى‌گيرند، آنان مقربان هستند. سبقت‌گیرندگان همان رسولان خدا و خواص درگاه او از ميان خلق هستند كه خدا در ايشان پنج روح قرار داده است: 1 - ايشان را با روح القدس مؤيد ساخت پس با آن همه چيز را دانستند و شناختند. 2- ايشان را با روح ايمان مؤيد ساخت پس با آن از خداى عز و جل خائف هستند. 3- آن‌ها را با روح قوه مؤيد ساخت پس با آن بر اطاعت خدا توانائى يافتند. 4- آن‌ها را با روح شهوت مؤيد ساخت پس با آن مشتاق اطاعت خدا شدند و از نافرماني او نفرت يافتند. 5- در ايشان روح حركت نهاد كه همه مردم با آن رفت و آمد می‌كنند. و در مؤمنين و اصحاب یمین چهار روح نهاد: 1- روح ايمان نهاد كه با آن از خدا خائف باشند 2- در آن‌ها روح قوه نهاد که با آن بر اطاعت خدا توانائى يابند 3- در ايشان روح شهوت نهاد که با آن خواهان اطاعت خدا باشند 4- در ايشان روح حركت نهاد كه مردم با آن رفت و آمد كنند.

شرح
ادامه مطلب...
 
<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > پايان >>

صفحه 22 - 24 از 225

Copyright © 2008 Tahour.net . All rights reserved.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی طهور محفوظ می باشد. استفاده از مطالب تنها با ذکر نام و پیوند منبع مجاز است.