صداي سخن عشق


سَمِعْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يَقُولُ 
أَيُّهَا النَّاسُ اعْلَمُوا أَنَّ كَمَالَ الدِّينِ طَلَبُ الْعِلْمِ وَ الْعَمَلُ بِهِ أَلَا وَ إِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ أَوْجَبُ عَلَيْكُمْ مِنْ طَلَبِ الْمَالِ إِنَّ الْمَالَ مَقْسُومٌ مَضْمُونٌ لَكُمْ قَدْ قَسَمَهُ عَادِلٌ بَيْنَكُمْ وَ ضَمِنَهُ وَ سَيَفِي لَكُمْ وَ الْعِلْمُ مَخْزُونٌ عِنْدَ أَهْلِهِ وَ قَدْ أُمِرْتُمْ بِطَلَبِهِ مِنْ أَهْلِهِ فَاطْلُبُوهُ.
اى مردم بدانيد كمال دين طلب علم و عمل بدانست، بدانيد كه طلب علم بر شما از طلب مال لازم‏تر است، زيرا مال براى شما قسمت و تضمين شده. عادلى آن را بين شما قسمت كرده و تضمين نموده و بشما مي‌رساند ولى علم نزد أهلش نگهداشته شده و شما مأموريد كه آن را از اهلش طلب كنيد، پس آن را بخواهيد.
الكافي، ج‏1، ص 30
صفحه اصلی arrow نهج البلاغه
نهج البلاغه
ائمه علیه‌السلام هر گاه بخواهند بدانند، می‌دانند چاپ ايميل
21 خرداد 1398

بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ(ع) إِذَا شَاءُوا أَنْ يَعْلَمُوا عُلِّمُوا

ائمه علیه‌السلام هر گاه بخواهند بدانند، می‌دانند

236- الحديث الاول و هو الثالث و الستون و ستة مائة

عَنْ أَبِي‌الرَّبِيعِ الشَّامِيِّ عَنْ أَبِي‌عَبْدِاللَّهِ(ع) قَالَ إِنَّ الْإِمَامَ إِذَا شَاءَ أَنْ يَعْلَمَ عُلِّمَ

ترجمه :امام صادق علیه‌السلام فرمود: امام هرگاه بخواهد بداند، می‌داند.

آن‌چه در شرح آخرین حدیث (235) از باب قبلی گفته شد، برای شرح احادیث این باب بسنده است.

237- الحديث الثانی و هو الرابع و الستون و ستة مائة

عَنْ أَبِي‌الرَّبِيعِ عَنْ أَبِي‌عَبْدِاللَّهِ(ع) قَالَ إِنَّ الْإِمَامَ إِذَا شَاءَ أَنْ يَعْلَمَ أُعْلِمَ

ترجمه :و فرمود: امام هر گاه بخواهد بداند، به وى اعلام می‌شود.

238- الحديث الثالث و هو الرابع و الستون و ستة مائة

عَنْ أَبِي‌عُبَيْدَةَ الْمَدَائِنِيِّ عَنْ أَبِي‌عَبْدِاللَّهِ(ع) قَالَ إِذَا أَرَادَ الْإِمَامُ أَنْ يَعْلَمَ شَيْئاً أَعْلَمَهُ اللَّهُ ذَلِكَ.

ترجمه: و فرمود: هر گاه امام بخواهد چیزى را بداند، خدا آن را (به وسیله الهام یا روح القدس) به وى اعلام می‌كند.

تفاوت این حدیث شریف با دو حدیث قبلی در این است که این حدیث شریف علم را به اراده و فاعلیت و تعلیم الهی نسبت داده است و دو حدیث قبلی به اراده و مشیت امام علیه‌السلام. چنان‌که گفته شد این دو با هم ناسازگار نیستند بلکه بیان دو مرتبه از حقیقت است. توجه به قرب نوافل و فرائض توضیحی برای این نکته خواهد بود.
 
بابی نادر که در آن ذكرى از علم غیب است چاپ ايميل
21 خرداد 1398

بَابٌ نَادِرٌ فِيهِ ذِكْرُ الْغَيْبِ

بابی نادر که در آن ذكرى از علم غیب است

232- الحديث الاول و هو التاسع و الخمسون و ستة مائة

عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلادٍ قَالَ: سَأَلَ أَبَاالْحَسَنِ(ع) رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ فَارِسَ، فَقَالَ لَهُ: أَ تَعْلَمُونَ الْغَيْبَ؟ فَقَالَ: قَالَ أَبُوجَعْفَرٍ(ع): يُبْسَطُ لَنَا الْعِلْمُ فَنَعْلَمُ وَ يُقْبَضُ عَنَّا فَلا نَعْلَمُ. وَ قَالَ: سِرُّ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَسَرَّهُ إِلَى جَبْرَئِيلَ(ع) وَ أَسَرَّهُ جَبْرَئِيلُ إِلَى مُحَمَّدٍ(ص) وَ أَسَرَّهُ مُحَمَّدٌ إِلَى مَنْ شَاءَ اللَّهُ.

ترجمه: معمر بن خلاد گوید: مردى از اهل فارس به حضرت ابوالحسن علیه‌السلام: عرض كرد: شما علم غیب می‌دانید؟ امام فرمود، حضرت ابوجعفر علیه‌السلام فرمود: چون علم الهى براى ما گشوده شود، می‌دانیم و چون از ما گرفته شود، نمی‌دانیم، علم راز خداى عزوجل است كه آن را با جبرئیل علیه‌السلام در میان گذارد و جبرئیل آن را به محمد صلى‌الله‌علیه‌وآله به‌صورت راز می‌گوید و محمد به هر كه خواهد (از امامان علیه‌السلام) به‌صورت راز می‌گوید.

شرح :مجلسى (ره) می‌گوید: علمى كه براى ائمه گشوده و گرفته می‌شود غیر از امور دینى و مطالبى است كه مردم از امام می‌پرسند، زیرا امام احكام دینى و سؤالات مورد احتیاج مردم را همیشه می‌داند، چنان‌که در حدیث است كه: ممكن نیست از امام چیزى بپرسند و او بگوید: نمی‌دانم، پس مقصود علومی دیگر است غیر از احتیاجات مردم (كه ما نمی‌دانیم و نباید هم بدانیم، زیرا آن‌ها راز است و مخصوص به امام) و همین علوم است كه در هر شبانه روز و شب‌هاى قدر و جمعه براى امام حاصل می‌شود.

شرح
ادامه مطلب...
 
ائمه تمام علومی‌كه به‌ملائكة و پیامبران و رسولان رسیده است، می‌د چاپ ايميل
21 خرداد 1398

بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ(ع) يَعْلَمُونَ جَمِيعَ الْعُلُومِ الَّتِي خَرَجَتْ إِلَى الْمَلائِكَةِ وَ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ(ع)

ائمه تمام علومی‌كه به‌ملائكة و پیامبران و رسولان رسیده است، می‌دانند

228- الحديث الاول و هو الخامس و الخمسون و ستة مائة

عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي‌عَبْدِاللَّهِ(ع) قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عِلْمَيْنِ: عِلْماً أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلائِكَتَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ وَ رُسُلَهُ، فَمَا أَظْهَرَ عَلَيْهِ مَلائِكَتَهُ وَ رُسُلَهُ وَ أَنْبِيَاءَهُ، فَقَدْ عَلِمْنَاهُ؛ وَ عِلْماً اسْتَأْثَرَ بِهِ، فَإِذَا بَدَا لِلَّهِ فِي شَئ مِنْهُ، أَعْلَمَنَا ذَلِكَ وَ عَرَضَ عَلَى الْأَئِمَّةِ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِنَا.

ترجمه :امام صادق علیه‌السلام فرمود: خداى تبارك و تعالى را دو گونه علم است: 1- علمى كه ملائكه و پیامبران و رسولانش را به آن آگاه ساخته، پس آن‌چه ملائكه و رسولان و پیامبرانش را به آن آگاه ساخته ما هم می‌دانیم. 2- علمى كه به خودش اختصاص داده و هرگاه در موضوعى از آن علم بدا حاصل شود، ما را آگاه سازد و بر امامان پیش از ما هم عرضه شود.

شرح
ادامه مطلب...
 
<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > پايان >>

صفحه 22 - 28 از 983

Copyright © 2008 Tahour.net . All rights reserved.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی طهور محفوظ می باشد. استفاده از مطالب تنها با ذکر نام و پیوند منبع مجاز است.