درس چهاردهم: انسان، محور عالم وجود

همان گونه كه در درس گذشته بيان شد، محور اين عالم گسترده و بي حد و اندازه كه هيچ گونه بيان و تعبيري نمي پذيرد، انسان است . عالم طبيعت، آسمانها، كرسي و عرش همه نامتناهي اند. ائمه معصومين (صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين) فرمودند كه در مورد عوالم بالاتر از عرش سخن بگوييد. پس عرش هم بالاترين عالم نيست. حال، اولاً همه اين عوالم بي حد و اندازه براي انسان آفريده شده است؛ ثانياً در تسخير انسان قرار گرفته است؛ و ثالثاً انسان بر بام اين عالم مي‌تواند بنشيند .

1- نظريه متکلمين:

در اين ديدگاه خلق به سه دسته تقسيم مي‌شود:

الف) موجودات مادي غليظ يا موجودات خاکي؛ يعني همان موجودات متعارف و شناخته شده اي که در زمين وجود دارند، چه موجودات جاندار و چه بي جان. در اين دسته، اگر دو موجود مانند دو سنگ، يا دو قطره آب با هم برخورد کنند، بر يکديگر تأثير مي‌گذارند و يکديگر را در نقطه مقابل حرکتشان مي‌رانند.

درس دهم :ادامه بحث معیّت

علاوه بر نكاتي كه در دروس پيشين درباره معیّت خداوند بيان شد، بايد توجه داشت كه:

در عالم جز خدا موجود مستقل و حقيقي ديگري نيست، بلكه آنچه هست، پديدارها و جلوه‌هاي اوست

گرچه در عالم جز خدا، موجود مستقل و حقيقي ديگري نيست اما آنچه هست، پديدارها و تصاوير آن حقيقت واحد است كه درعالم ظهور كرده است. خداي واحد در عين حال كه در ذات خويش يكي است ولي جلوه‌هاي او بي‌نهايت است.

اما بعد، انّ الله خلق الخلق...................

سخنان اولیای خدا مانند سخنان افراد معمولی نیست:

تک تک کلمات در سخنان اولیای خدا، کلمات کلیدی است و از اظهار و بیان آن مقصد ویژه ای دارند و نمی توان سخنان اولیای الهی بخصوص سخنان خاتم اولیا حضرت امیر المؤمنین (صلوات الله و سلامه علیه) را با سخنان افراد معمولی مقایسه کرد.