صداي سخن عشق


سَمِعْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ يَقُولُ 
أَيُّهَا النَّاسُ اعْلَمُوا أَنَّ كَمَالَ الدِّينِ طَلَبُ الْعِلْمِ وَ الْعَمَلُ بِهِ أَلَا وَ إِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ أَوْجَبُ عَلَيْكُمْ مِنْ طَلَبِ الْمَالِ إِنَّ الْمَالَ مَقْسُومٌ مَضْمُونٌ لَكُمْ قَدْ قَسَمَهُ عَادِلٌ بَيْنَكُمْ وَ ضَمِنَهُ وَ سَيَفِي لَكُمْ وَ الْعِلْمُ مَخْزُونٌ عِنْدَ أَهْلِهِ وَ قَدْ أُمِرْتُمْ بِطَلَبِهِ مِنْ أَهْلِهِ فَاطْلُبُوهُ.
اى مردم بدانيد كمال دين طلب علم و عمل بدانست، بدانيد كه طلب علم بر شما از طلب مال لازم‏تر است، زيرا مال براى شما قسمت و تضمين شده. عادلى آن را بين شما قسمت كرده و تضمين نموده و بشما مي‌رساند ولى علم نزد أهلش نگهداشته شده و شما مأموريد كه آن را از اهلش طلب كنيد، پس آن را بخواهيد.
الكافي، ج‏1، ص 30
صفحه اصلی arrow پرسش و پاسخ arrow قرآن arrow خلافت الهي و ابتلا
خلافت الهي و ابتلا چاپ ايميل
31 خرداد 1390
پرسش (181):
سلام استاد حسيني عزيز.
در آيه مباركه 165 از سوره انعام، خداوند مي‌فرمايد: «و هو الذي جعلكم خلائف الارض و رفع بعضكم فوق بعض درجات ليبلوكم في ما اتيكم ان ربك سريع العقاب و انّه لغفور رحيم». و در آيه ديگر مي‌فرمايد: «و كذلك فتنّا بعضهم ببعض ليقولوا أ هولاء منّ الله عليهم من بيننا اليس الله باعلم بالشاكرين». (انعام، 53)
سؤال: 1ـ اين رفعت روي چه ملاك و حسابي است؟
2ـ آيا اين خليفه‌ها مگر نمي‌دانند كه اين رفعت از جانب خداست؟
3ـ اين امتحانات چگونه انجام مي‌شود؟ آيا مي‌توان قبل از امتحان به كيفيت آن پي برد تا از آزمون آن‌گونه خارج شويم كه مرضي خدا باشد؟
4ـ در بخشي از سخنان متين شما خوانده‌ام كه فرموده بوديد: اسمي كه در پايان هر آيه مي‌آيد، ربط مستقيم به محتواي همان آيه دارد و در واقع مخاطبان و يا مصاديق آيه مظاهر همان اسماء هستند. حال بفرماييد كه جمع اسم «شديد العقاب» با اسم « غفور رحيم» چگونه و به چه معناست؟ سلامت باشيد و تندرست.
پاسخ:
با نام خدا
پاسخ 1ـ به‌طور سربسته و کوتاه مي‌توان گفت که اين رفعت به دو گونه تبيين‌پذير است:
1ـ حقيقت علمي هر موجودي در مرتبه‌ي وجود علمي او براي خداي متعال عيان و آشکار است، به‌گونه‌اي که عيان‌تر از آن ممکن نيست. بر اين اساس، انسان‌ها در مرتبه‌ي وجود علمي خود داراي کمالات و تفاوت‌هاي بسياري بودند و همان‌گونه که در مرتبه‌ي علمي خود بوده‌اند، در مراتب فروتر مانند جبروت و ملکوت و طبيعت، به وجود آمده‌اند، نه کم‌تر و نه بيش‌تر.
2ـ هر يک از انسان‌ها ظهور مرتبه‌ي پس از تناکح اسماء خداي متعال هستند و بنابراين، فرزند آن اسماء مي‌باشند و پيداست که فرزند از پدر و مادر خود چيزها به ارث مي‌برد و هر کس چيزي دارد که از پدر و مادر خود به ارث برده است. فهم اين دو تبيين بس مهم است و شرح بيشتر آن را مي‌توان در «انسان‌شناسي از ديدگاه سيد حيدر آملي و افلوطين» که در همين پايگاه وجود دارد، جست.
پاسخ 2ـ خليفه‌ها در جهان طبيعت، کساني هستند که استعداد خلافت را دارند، نه فعليت آن را. يعني همين انسان‌هايي هستند که در جوامع مختلف زندگي مي‌کنند و بسياري از چيزها را نمي‌دانند. اگر انسان‌ها از مراتب پيشين وجود خويش اگاه بودند و اين آگاهي به کارهاي آن‌ها جهت و هدف ضروري مي‌بخشيد، ديگر اين‌همه افکار و اخلاق و رفتار غلط وجود نداشت و حال آن‌که وجود دارد. دقت در مضمون و شرح زيارت جامعه کبيره در اين زمينه بسي سودمند است.
پاسخ 3ـ اين امتحانات مجموعه‌ي کارهاي و رخ‌دادهايي است که در زندگي انسان‌ها پديدار مي‌شود، نه بيشتر و نه کمتر. انبياء و اولياء الهي به منظور هدايت انسان‌ها به چگونگي وارد شدن در جلسه‌ي امتحان و پاسخ گفتن به پرسش‌هاي آن برانگيخته شده‌اند. خودشان پيشاپيش حرکت کرده‌اند و از عهده‌ي امتحانات به خوبي برآمده‌اند و راه موفق شدن در امتحانات را به انسان‌ها نشان داده‌اند.
پاسخ 4ـ در جاي ديگر گفته‌ام که انسان مظهر جامع اسماء جمال و جلال خداي متعال آن‌هم به صورت اعتدالي است و از همه‌ي اسماء الهي سهمي دارد. آيه‌ي کريمه‌ي يادشده نيز به همين نکته اشاره دارد. چون آغاز آيه درباره‌ي خلافت که مقام جمعي اعتدالي است، سخن گفته است، در پايان نيز به دو اسم جلال و جمال اشاره کرده است. علاوه بر اين، از آن‌جا که جمال و رحمت الهي محيط و حاکم بر جلال و غضب اوست، اسمي که اشاره به جمال الهي است، آيه‌ي کريمه‌ي را ختم کرده است و در واقع مسأله‌ي خلافت الهي با اسم غفور و رحيم که دو تعين تام از جمال الهي است، ختم شده و به پايان رسيده است.

 
< بعد   قبل >

Copyright © 2008 Tahour.net . All rights reserved.

کلیه حقوق برای پایگاه اطلاع رسانی طهور محفوظ می باشد. استفاده از مطالب تنها با ذکر نام و پیوند منبع مجاز است.