باب مجالسة العلماء و صحبتهم حدیث 1-5
05 آبان 1396

باب مجالسة العلماء و صحبتهم

الحديث الاول و هو السابع و السبعون‏

بَابُ مُجَالَسَةِ الْعُلَمَاءِ وَ صُحْبَتِهِمْ

قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ يَا بُنَيَّ اخْتَرِ الْمَجَالِسَ عَلَى عَيْنِكَ فَإِنْ رَأَيْتَ قَوْماً يَذْكُرُونَ اللَّهَ جَلَّ وَ عَزَّ فَاجْلِسْ مَعَهُمْ فَإِنْ تَكُنْ عَالِماً نَفَعَكَ عِلْمُكَ وَ إِنْ تَكُنْ جَاهِلًا عَلَّمُوكَ وَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُظِلَّهُمْ بِرَحْمَتِهِ فَيَعُمَّكَ مَعَهُمْ وَ إِذَا رَأَيْتَ قَوْماً لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فَلا تَجْلِسْ مَعَهُمْ فَإِنْ تَكُنْ عَالِماً لَمْ يَنْفَعْكَ عِلْمُكَ وَ إِنْ كُنْتَ جَاهِلًا يَزِيدُوكَ جَهْلًا وَ لَعَلَّ اللَّهَ أَنْ يُظِلَّهُمْ بِعُقُوبَةٍ فَيَعُمَّكَ مَعَهُمْ

ترجمه: امام فرماید: لقمان به پسرش گفت: پسر عزیزم همنشین را از روى بصیرت انتخاب كن. اگر دیدى گروهى خداى عزوجل را یاد مى‌كنند با ایشان بنشین كه اگر تو عالم باشى علمت سودت بخشد و اگر جاهل باشى تو را بیاموزند و شاید خدا بر آن‌ها سایه رحمت اندازد و تو را هم فرا گیرد. و چون دیدى گروهى بیاد خدا نیستند با آن‌ها منشین زیرا اگر تو عالم باشى علمت سودت ندهد و اگر جاهل باشى نادان‌ترت كنند و شاید خدا بر سرشان كیفرى آرد و تو را هم فرا گیرد.

شرح‏

قوما يذكرون اللّه: اهل ذکر باشند

اهل ذکر: اهل علم كما فى قوله تعالى: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ* (نحل، 43).

الحديث الثانى و هو الثامن و السبعون‏

عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع قَالَ مُحَادَثَةُ الْعَالِمِ عَلَى الْمَزَابِلِ خَيْرٌ مِنْ مُحَادَثَةِ الْجَاهِلِ عَلَى الزَّرَابِيِّ

ترجمه: موسى بن جعفر علیهماالسلام فرمود: گفتگوى با عالم در خاكروبه بهتر از گفتگوى با جاهل است روى تشك‌ها.

الحديث الثالث و هو التاسع و السبعون‏

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص قَالَتِ الْحَوَارِيُّونَ لِعِيسَى يَا رُوحَ اللَّهِ مَنْ نُجَالِسُ قَالَ مَنْ يُذَكِّرُكُمُ اللَّهَ رُؤْيَتُهُ وَ يَزِيدُ فِي عِلْمِكُمْ مَنْطِقُهُ وَ يُرَغِّبُكُمْ فِي الْآخِرَةِ عَمَلُهُ

ترجمه: رسول خدا فرمود: حواریین به عیسى علیه السلام گفتند یا روح الله با كه بنشینیم فرمود: با كسی كه دیدارش شما را بیاد خدا اندازد و سخنش دانشتان را زیاد كند و كردارش شما را به آخرت تشویق كند.

الحديث الرابع و هو الثمانون‏

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مُجَالَسَةُ أَهْلِ الدِّينِ شَرَفُ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ

ترجمه: رسولخدا فرمود: هم‌نشینى با اهل دین شرف دنیا و آخرت است.

اهل دين: علماء عارف به اركان، اصول، قواعد و فروع.

الحديث الخامس و هو الواحد و الثمانون‏

مِسْعَرِ بْنِ كِدَامٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ لَمَجْلِسٌ أَجْلِسُهُ إِلَى مَنْ أَثِقُ بِهِ أَوْثَقُ فِي نَفْسِي مِنْ عَمَلِ سَنَةٍ

ترجمه: امام باقرعلیه السلام فرمود: نشستن نزد كسیكه باو اعتماد دارم از عبادت یكسال برایم اطمینان بخش تر است.